Jaap van Manen

Dollartekens in de polder (1)

door Jaap van Manen,

Er was eens een Raad van Bestuur van een Nederlandse onderneming met het voornemen om met de beloningen voor de top 200 een pas op de plaats te maken. Deze pas op de plaats, gecombineerd met een gedeeltelijk afbouw en matiging van het bonussysteem, was gericht op het mogelijk maken van versobering in arbeidsvoorwaarden voor de gehele onderneming. Het Bestuur was van mening dat met name soberheid aan de top een goed signaal zou zijn. De aandeelhouders, in meerderheid met een Angelsaksisch referentiekader, dachten daar anders over. Zij waren van oordeel dat het Bestuur uitstekend functioneerde en dat deze gestimuleerd moest worden om de winst te maximaliseren, onder meer door de arbeidskosten in de onderneming te beheersen. Deze stimulans kon, naar hun mening, het beste worden gegeven via een systeem van riante extra’s voor het Bestuur. Een deel van de Commissarissen was het eens met de aandeelhouders. Het Bestuur en de Commissarissen stemden in met de wensen van de aandeelhouders en lieten daarmee de uitgangspunten voor hun eigen beleid ondermijnen. Zo kwamen er dollartekens in de polder en werd het er voor het Bestuur niet eenvoudiger op.

In volgende blogs zal ik wederom ingaan op het vraagstuk van de dollartekens in de polder